Loading
 
 
sandrasmets.nl / schilderkunst / serge game
Rotte eieren
(AD/Rotterdams Dagblad, 4 oktober 2005)

Ze zouden wel eens waterafstotend kunnen zijn, de schilderijen van Serge Game. Al een paar jaar schildert de jonge Brabantse kunstenaar in dikke lagen lakverf. Vier jaar geleden al glansden zijn schilderijen bij MK Galerie als geglazuurde Antilliaanse taartjes, nu bij zijn nieuwe solo doen ze dat nog steeds. Het verschil met zijn collega 'wilde schilders', zoals je de laatste tijd veel ziet, is dat Game de verf niet combineert met andere kleverigheid of materialen die in de verf blijven plakken. Geen eierschalen of bontjes. Hooguit spant hij katoendraden over de verf heen, om arceringen aan te brengen. Maar vooral mengt hij verfsoorten - lak, acryl, noem maar op, tot romige pasta's die hij dik op het canvas smeert. Tot zover de overeenkomsten met vier jaar geleden. Want wat Game met die verf laat zien, dat is weldegelijk veranderd.

En die verandering doet even pijn. Voorheen maakte Game betoverende bossen, waarin uit de verf nachtelijke hemels met dwaallichten opdoemden. Dat Grimmgevoel is nu weg. Een enkel schilderij in de tentoonstelling heeft nog een chaletje in een hoek, maar daaromheen is een uitermate abstract vormenspel gaande. Het is ook nog eens een heel wit schilderij geworden, alsof iemand het licht heeft aangedaan om het sprookje bruut af te kappen. Ook de andere zes schilderijen in Game's expositie doen niet erg aan ambiance. Ze laten de kop van een zwemster zien, of een bruine parasol, in grove contouren. Grof, omdat Game deze lijnen tekent met het soort bitumenlijm waarmee je een badkamer afkit.

Maar, niet getreurd, want tussen die contouren gebeuren weer andere spannende dingen. Binnen die lijnen laat Game vette verf ronddwalen in allerlei kleuren die zich niet mengen. Zo ontstaan marmereffecten en microscopisch uitziend gekrioel, waarmee hij abstracte scènes binnen de figuratieve hoofdvoorstelling schept. En in die scènes ontstaan oogstrelende schilderkundige patronen. Het is dan ook het enige abstracte doek in de presentatie dat het sterkste oogt: Masters of Reality. Het laat zich niet elegant beschrijven - grote bergen groene smurrie met pitjes erin, waar rotte eieren tegenaan zijn gesmeten - maar abstracte kunst kun je soms maar beter abstract houden: contrasterende motieven in een kleurrijk schouwspel.


Serge Game, t/m 6 november 2005 in MK Galerie, Witte de Withstraat 53. Wo - zo 13 - 18u. www.mkgalerie.nl (foto: Serge Game, Le Chateau, 2005)

sandrasmets.nl / schilderkunst / serge game