Loading
 
 
sandrasmets.nl / openbare ruimte / struijs over worm

Maarten Struijs over de nieuwe behuizing van WORM
(KAAT#8, december 2011)

Gesprek met Maarten Struijs over de nieuwe entree van WORM, ontworpen door Atelier van Lieshout in een ruimtelijke hoofdvorm van 2012 Architecten met hergebruikte materialen. In geroeste staalplaten en gebruikt glas ontwierp Van Lieshout een gevel, bar, rookruimte en kantoren voor WORM naast de Witte de Withstraat in Rotterdam. Struijs (1946) is sinds 1981 architect bij de gemeente Rotterdam. Drie jaar geleden ging hij met prepensioen maar begeleidt nog tot 2013 de door hem ontworpen ondergrondse projecten bij Rotterdam Centraal.

 

ďKijken naar welke architectuur Rotterdam voortbrengt is voor mij een manier om naar mezelf te kijken. Ik heb het idee dat een locatie meer bepaalt dan een ontwerper zelf. In Rotterdam zijn de rivier, de ruimte, het licht en het enorme industriegebied van belang. Daar ben ik in geÔnteresseerd: uit welk denken komt iets voort.

Worm, zoals het nu is gerealiseerd, vind ik heel Rotterdams, heel lokaal. Het is een mooi contrast met V2_ dat om de hoek zit, met dat golvende ontwerp van Lars Spuybroek dat vooral globaal aandoet. Joep van Lieshout vind ik typisch een Rotterdammer, al komt hij van origine uit Brabant. De haven heeft een bijzondere karakteristiek die je in zijn werk ziet. Jan Jongert van 2012 architecten heb ik als student nog meegemaakt. 2012 zijn rechercheurs als het gaat om duurzaamheid, ontwerpen naar aanleiding van wat zich aandient. Mooi om te zien hoe iemand vanuit processen denkt en niet een beeld nastreeft. Zo'n soort neutraliteit zie je ook bij Van Lieshout. Beiden zijn anti-intellectueel. Dat bedoel ik niet oppervlakkig, ze gaan het avontuur van het ontwerpen aan en dat leer je niet door boeken te lezen. Van Lieshout heeft zich laten leiden door het toeval van wat 2012 aandroeg. Al vind ik zijn ontwerp niet zo onhip als het persbericht van Worm beweert.

Wel is het materiŽle Ė de wanden, vloeren, meubels Ė erg aanwezig met zijn verhalen. Alle elementen hebben zo veel te vertellen, dat ze de lucht uit het gebouw persen. Er blijft weinig ruimte over voor de gebruiker. In mijn opvatting van architectuur moet het materiŽle juist tot zwijgen gebracht worden en lucht de ruimte krijgen, zoals ik heb gedaan in de hal van het metrostation Rotterdam Centraal.

Het is bijzonder dat de muziek een plek voortbrengt. Ik heb het idee dat Worm voortkomt uit een muziekcultuur die past bij industriesteden, een eigenzinnige categorie. Het is fantastisch met welke mentaliteit dit gemaakt is en eerder spannend dan mooi is. Het roestbruin verwijst naar ouderdom en legt bijna een historische laag in de stad, zonder nostalgisch te worden. Net als de lichtkranen op het Schouwburgplein doet mij dit denken aan de voormalige scheepswerven, zoals de RDM. Het heeft de kleur van het Rotterdamse industrielandschap dat nu grotendeels ligt te verschroten, maar ook nieuwe kansen biedt. Ik vind het goed als een stad vanuit zijn eigen verleden en mentaliteit dingen voortbrengt die uniek zijn. Voor mensen die Rotterdam willen leren kennen, is het een aanrader om dit pand te bezoeken."

 

sandrasmets.nl / openbare ruimte / struijs over worm