Loading
 
 
sandrasmets.nl / mediakunst / cinematic
Beeldende kunstenaars kijken af bij film
(NRC Handelsblad, 4 februari 2011)

ZSinds een aantal jaren heeft het International Film Festival Rotterdam een speciaal filmkunstprogramma, te zien in talloze galeries en musea.  Hoe ziet dat soort filmkunst eruit? Beeldende kunst is goed in sterke beelden, film in verhaal en beweging. Die combinatie geldt voor de film die Vincenzo Onnembo in Italie maakte, een compilatie van krachtige closeups: trotse koppen, een vulkaan, een kip die wordt onthoofd, het bloed dat op de grond druppelt. Vooruit, er zitten clichés in, maar als filmers dat mogen dan mogen kunstenaars dat ook.

Onnembo exposeert in de academiegalerie Blaak 10 met nog vier kunstenaars die hun films of foto's een filmische kwaliteit geven. Allemaal volgen ze de masteropleiding van het Piet Zwart Institute. Femke de Bruijn filmde natuurscènes waar, begrijpelijk, weinig tot niets gebeurt. Een grasspriet wappert, een rups kruipt langs. Landschappen zijn eeuwen geleden uitgevonden door schilders, maar zulke stille natuurscènes komen ook voor in oorlogsfilms als Saving Private Ryan, waar een frontsoldaat zich afsluit voor alle geweld en je met hem inzoomt op een lieveheersbeestje.

Alle vijf kijken ze iets bij film af, maar voor de samenstellers is dat niet genoeg Het Piet Zwart Institute is een theoretische vervolgopleiding en dat blijkt in de tentoonstelling. Die poneert de theorie dat het witte doek juist aan belang inboet, nu we door de gsm en videoschermen op straat heel anders naar film gaan kijken. Als je dat leest, geloof je het meteen. Alleen wordt die stelling ontkracht door het omringende werk. Want alles wat er te zien is, had ook in de vorige eeuw gemaakt kunnen worden. De Oostblokachtige betongrauw die Tanja Deman fotografeerde heeft ons de hele vorige eeuw achtervolgd en ook de door lichten beschenen sculptuur van Sebastian Cimpean heeft niets met het mobiele tijdperk te maken.

Weliswaar maakt Roeland Veraart met blokjes een soort geanimeerd stadslandschap, lijkend op animaties die mobieltjes vertonen als je ze aanzet. Maar vooral kennen we ze nog van videoclips van jaren geleden. Nee. Deze tentoonstelling laat zien dat beeldende kunst het wint als het gaat om grote woorden. Maar het witte doek wint het nog altijd als het gaat om grootse beelden.

Cinegraphic / Photomatic, t/m 20 februari 2011 in Galerie Blaak 10, Witte de Withstraat 7a, Rotterdam http://extra.wdka.nl/blaak10/  (foto filmstill Vincenzo Onnembo)

sandrasmets.nl / mediakunst / cinematic