Loading
 
 
sandrasmets.nl / installaties / fiona tan
Fiona Tan brengt de crisis op glanzende tegelvloer van Rabo Kunstzone
(NRC Handelsblad, 29 april 2014)

Van het ene op het andere moment legden de bouwvakkers hun gereedschappen neer en vertrokken ze. Zo ziet de bouwplaats eruit die Fiona Tan filmde in Ierland, een half afgebouwde woonwijk. Wapperend bouwplastic, onvoltooide daken, gevels weerspiegeld in modderplassen: dit is het spook van de crisis dat sinds een paar jaar door Europa waart. Om die rafeligheid te benadrukken projecteert Tan de film op een laken, maar dat niet alleen. Het is te zien in een heuse garagebox, in de Rabo Kunstzone. Daar bouwde ze een compleet opslagcomplex met rolluiken na. Sommige dicht, andere half open met daarachter een installatie of een video die een einde der tijden aankondigt – Fukushima, Detroit, Ierland, tussen muren vol krantenknipsels over de bankencrisis – Dexia, DSB, weet u het nog?

En ja, dit is te zien in de Rabobank. De traditioneel spiegelglazen bankarchitectuur, kluisachtig en luxueus, kreeg hier na een verbouwing een open glazen pui waarachter de bank drie jaar geleden een gratis toegankelijke kunstruimte opende. Daar blijkt hoe banken en musea op elkaar lijken: groot, open, wit, met mooie vloeren en designbanken. Sánchez Castillo's solo vorig jaar ging er over de eenling versus macht, Tans tentoonstelling gaat over doomscenario's en heet 'Options & Futures' – een goede titel voor een bankfolder.

Dat de Rabobank zelf niet met zijn Libor-fraude genoemd wordt in haar knipselwanden over de bankencrises, is volgens de samenstellers toeval. Tans tentoonstelling gaat ook niet direct over het bancaire maar trekt dat breder, in een heel scala van vertwijfelingen over richting en het morele kompas van de wereld. Ze vervlecht actualiteiten met filmbeelden van een Middeleeuws tapijt over Johannes' Openbaring. Onder in beeld glijdt één lange tickertape langs over martelingen, bazuinen, bijbelmonsters: het einde der tijden is gekomen. Nu, hier. Krijgen de Jehovah's getuigen toch gelijk.

Maar Tan doet meer. Ook exposeert ze een geluidskunstwerkje over een zesde-eeuwse monnik die op zoek gaat naar het paradijs – over kompas zoeken gesproken. Een rolluik verder staat een berg van afgedankte televisies en broodroosters, een vanitasstilleven van de overbodige wedloop van het consumentisme. Al deze kunstwerken sluiten op elkaar aan, zonder een direct lineair verhaal te vertellen. Daardoor past ook haar oudere fotoreeks erin, 'Vox Populi', met amateurfoto's uit familiealbums. Zo laat ze op een wand hele familiegeschiedenissen langskomen, van geboortes via vakanties en verjaardagen tot begrafenissen. Deze pretentieloze microvreugde is waar het om gaat, de kern van het leven.

Door die privéwereld zo kwetsbaar af te zetten tegen de turbulentie in de macrowereld, wordt Tans knappe installatie nog ijzingwekkender. Die mensen in die foto's, die worden ook geraakt door de crisis. Misschien gaan ook zij wel zwerven of in dit soort garageboxen leven, zoals in Amerika wel gebeurt. Tan bouwde zo'n tragische behuizing na met derdehands spulletjes, kleedjes, prullaria, als piketpaaltjes om iemands leefruimte te markeren. En onder de vieze tapijtjes piept steeds de glanzende natuurstenen tegelvloer van de Rabo Kunstzone tevoorschijn.



Fiona Tan 'Options & Futures', t/m 19 september 2014 in de Rabo Kunstzone, Croeselaan 18, Utrecht. Ma-vr 8.30-18.00u. www.rabokunstcollectie.nl

sandrasmets.nl / installaties / fiona tan