Loading
 
 
sandrasmets.nl / fotografie / jimmy kets
Lelijk Amerika in Vlaanderen
(NRC Handelsblad, 7 april 2011)

Ai.. wat bestaat er toch een lelijkheid in de wereld. Jimmy Kets weet er alles van. Als fotograaf komt hij vaak in derderangs gelegenheden waar het bordkarton afbladdert en de mensen er net zo mistroostig uitzien. Zijn fotoreeks 'Shot in Flanders' gaat over Amerikaanse invloeden in Vlaanderen. Je ziet dames in multifunctionele ruimtes, die boven hun gemakkelijke instapschoenen onverwacht een tatoeage van Elvis op de kuit hebben. Andere dames in andere gelegenheden dragen enkel een hulster voor revolvers boven een rode string. En de heren die Kets ongemerkt vastlegt, zitten met nektatoeages voor zich uit te staren in een pretpark naast een King Kong die wellicht betere tijden gekend heeft.

Kets zal 's avonds afgepeigerd thuiskomen van deze plakplasticwereld vol brandbare lingerie. Toch kiest hij er zelf voor. Sinds de kunstgeschiedenis al het moois in de wereld al zo uitgebreid heeft gevisualiseerd, leggen kunstenaars zich tegenwoordig toe op de lelijkheid. Ze vinden dat daar nog een wereld te ontdekken is.

Maar is dat zo? Niet voor niets wordt Kets vergeleken met de satirische fotograaf Martin Parr. Die fotografeert al jaren de economisch en stilistisch minder begaafden, en velen met hem. In Kets' tentoonstelling in de Brakke Grond valt dan ook op dat zijn foto's je zo bekend voorkomen. De opvatting dat de Amerikaanse cultuur uit cliché's bestaat, is zelf ook al lang een cliché.

Het zou verrassender zijn als Kets in die lelijkheid wat meer nuance en schoonheid zou zoeken. In een tweede fotoserie die hij exposeert, Brightside, doet hij dat wel een beetje. Het laat danszalen zien met mensen die fysieke toenadering zoeken terwijl ze vooral eenzaamheid uitstralen. Kets benadrukt die verlorenheid met ruime enkadreringen of juist brute afsnijdingen. Een man in een hamburgertent glimlacht lief naar de teddybeer op het stoeltje tegenover hem: klein geluk. Zo brengt Kets fundamentele gevoelens in beeld, maar ook daar is duidelijk: het volk heeft geen smaak.

Zo laat Kets onbedoeld een ander sociologisch fenomeen zien: de kunstenaar die populaire cultuur als kitsch wegzet. 'Art is what we do, culture is what is done to us', zeiden Amerikaanse minimalisten vorige eeuw. Tegenwoordig roepen kunsthaters het tegenovergestelde: wij zijn cultuur, kunst wordt ons aangedaan. Het zou Kets' werk aangenamer en gelaagder maken als hij de wereld ruimhartiger zou bekijken.

Jimmy Kets, Brightside / Shot in Flanders, t/m 17 april 2011 in De Brakke Grond, Nes 45, Amsterdam. Inl.: www.brakkegrond.nl

sandrasmets.nl / fotografie / jimmy kets